Mijn Producten

Inspirerende quotes collage

 Quotes collage met 20 prachtige levens quotes= De Engelse quotes kunnen als decoratie en inspiratie aan een muur hangen. Enkele voorbeelden van quotes:

-The purpose in life is to be Happy. –I will Succeed Period.  I Believe in Myself.

-Be the change you want to see in the world, start with the person in the mirror.

-Obstacles is what people see when they take their mind of their goals.

-Don´t worry, Be happy. -Actions speak louder then words. -Just do it.

-Fear, Worries  and  Anger is like poison to your body, mind and soul.

-Feel the fear and do it anyway, FEAR = False Evidence Appearing Real.

-If someone wants to be a part of your life, they will make real efforts to be in it.

Boek roman: De Kleur van Liefde

( Dit betreft de rauwe versie, druk en spel fouten voorbehouden, nog even geduld aub)

Hoofdstuk 1:

Sara plofte vermoeid neer op haar nieuwe bank en streek met een zucht haar hand door haar zwarte krullen die net tot haar schouders reikte.
Het was een drukke dag geweest, talloze afspraken had ze moeten afhandelen zodat ze voor het eerst in 4 jaar echt vakantie kon nemen. Een hele maand lekker niets doen had ze wel verdiend na jarenlang hard werken. Haar nieuwe partner Beth was bekwaam en betrouwbaar. Bovendien werkte ze al jaren samen met een hecht team dat bestond uit slechts 7 man die ze al kende sinds haar studie. Als mede eigenaar van Global Advertising had ze in haar 2 jarig bestaan al diverse reclame successen op haar naam staan. Ze deed het werk waar ze altijd al van droomde. Vanaf het moment dat er een zekere Bradly Hamelinton in haar leven was binnen gestapt was alles veranderd. Hij had haar doen geloven dat ze alles kon worden en bereiken dat ze wilde. Mede daardoor had ze niets in haar weg laten staan om haar doel te kunnen bereiken. Geen mensen die haar vertelde dat ze leefde in een droomwereld die nooit uit zou komen. Geen mensen die haar meer zouden aanraden om kapper of verkoopster te worden. Zelfs geen mannen die haar de sterren van de hemel beloofde als ze maar deed wat zij haar vroegen. Nee, ze had het allemaal zelf gedaan, ook al was het maar om iedereen inclusief zichzelf van ongelijk te bewijzen. Met warme gevoelens dacht ze terug aan haar eerste ontmoeting met Brad.
Op haar 16de had Sarah al een hekel gehad aan mensen die haar vertelden wat ze wel en niet kon doen of worden. Ze was op school altijd als eerste klaar en enkel negens en tienen waren goed genoeg voor haar rapport. Haar vader Cliff had echter nooit aandacht voor haar noch haar zusje. Sinds haar moeder’s dood had hij zijn toevlucht gezocht in drank, waardoor hij bijna altijd werkeloos was.  Ze konden nauwelijks leven van zijn uitkering en Sarah’s bijbaantje als kamermeisje was een bittere noodzaak geworden. Haar zusje woonde bij een tante die haar na de dood van haar moeder had opgevangen. Omdat ze haar vader niet aan zijn lot had over willen laten, was ze thuis blijven wonen. Ze zorgde voor haar vader, het eten, de huishouding, de rekeningen, eigenlijk kwam alles op haar neer. Het was haar geluk dat het leren haar gemakkelijk af ging, anders zou ze dit jaar niet slagen. Ze werkte hard in de hoop een beurs te krijgen zodat ze kon studeren om haar familie te helpen. De enkele momenten dat ze vrij was deed ze wat ze het liefste deed reclame borden bekijken’ Ze kon echt genieten van de duizenden vormen van reclame die in de bruisende stad van Manhatten te zien waren. Altijd had ze kritiek of verbeter puntjes of ze deed inspiratie op. Op een woensdagmiddag was ze vroeg klaar op school en ze was naar de nieuwe reclame campagne van een bekend merk gaan kijken.
Het monsterbord vertoonde 5 bijna naakte vrouwen die de lingerie op een goed geposeerde wijze probeerde te verkopen. De 5 verleidelijke blikken, zorgde voor veel opstoppingen en draaiende hoofden. Alleen Sarah stond voor het bord met een kritische blik te kijken naar verbeter puntjes. 

‘’Als wij jongens zolang als jij naar 5 naakte vrouwen staren, dan zijn we opeens pervers, vind je dat ook niet krom?’’ Sarah schrok op door van de stem die plotseling tot haar sprak, ze keek naast zich en zag de jongeman van hooguit 17 of 18 jaar eveneens naar het bord staren. Hij leek duur gekleed alsof hij zelf uit een reclame bord was gestapt. Sarah antwoordde ’’Nee hoor want de reden dat ik naar dit bord kijk verschilt waarschijnlijk erg met de reden dat jij en andere mannen naar dit bord kijken’’ Brad draaide zich om zodat hij haar aan kon kijken. ‘’ En welke goede reden heb jij dan om hier zo lang naar te staren’’ Sarah draaide zich toen ook naar hem toe en keek in de mooiste blauwe ogen die ze ooit had gezien, Ze vermande zich en antwoordde snel. ‘’Ik bekijk het op artistieke wijze, wat vind ik mooi of wat had er beter gekund, en ik betwijfel of jij het op dezelfde manier bekeek’’ Zei Sarah sarcastisch. ‘’Eerlijk gezegd viel mij dit bord alleen maar op omdat jij er zo gebiologeerd naar stond te kijken’’ Gaf Brad iets te gemakkelijk toe.  ‘’Oh dus dit is een goedkope versier poging, erg origineel hoor’’ Zei Sarah sarcastisch. ‘’Geloof me als ik je zou versieren zou ik het absoluut niet op deze manier doen’’ Zei Brad ietwat arrogant. ‘’Oh, welke pickupline gebuik je normaal dan bij meisjes zoals ik’’  ‘’Wel aangezien ik meisjes zoals jij zelden of nooit tegenkom en ik je niet probeer te versieren, zou ik het dus niet weten’’  Zei Brad licht geamuseerd. Sarah wist niet of ze opgelucht of beledigd moest zijn, dus ze besloot zo neutraal mogelijk te reageren. ‘’Nou gelukkig dan maar’’ Ze had er nog iets bij willen zeggen, maar ze stond voor het eerst in haar leven met een mond vol tanden. Gelukkig verbrak Brad de stilte. ‘’Zo geen gevatte opmerking dit keer, ik ben een beetje teleurgesteld, dacht ik eindelijk iemand van mijn kaliber te hebben ontmoet, geeft ze het op’’ Sarah gaf hem direct van repliek. ‘’Ik geef helemaal niets op, ik heb vandaag gewoon geen zin om te discusseren over wat dan ook, en geloof me, dat is voor jou maar beter ook’’ Door haar felheid was zijn aandacht getrokken. ‘’Zo is dat beter voor mij, hmm na deze opmerking ben ik werkelijk benieuwd waarom ik bang voor jou zou moeten zijn’’ Sarah deed haar mond al open toen Brad er snel bij zei. ‘’Zeg maar niets, ik merk het al je hebt je dag niet en ik weet hoe het is als mensen doorgaan met hun gezeur, dus wees gerust, ik Brad Hamelinton laat je nu officieel met rust’’ Brad legde zijn hand op zijn hart terwijl hij de woorden uitsprak. Tenslotte maakte hij een hoffelijke buiging die zijn afscheid verkondigde. 

Op dat moment realiseerde Sarah dat deze mooie blauw ogende jongenman met donkerblonde krullen op het punt stond om zich terug te trekken uit de strijd. Ze kreeg een onverwacht gevoel van spijt, want ergens had ze wel genoten van hun korte gesprek. Toen Brad zich omdraaide om weg te lopen, realiseerde ze zich iets. “Brad wacht’’ riep ze snel terwijl ze achter hem aanrende’’ Brad draaide zich om en zag hoe het meisje hem toesnelde. 
‘’Brad ben jij een Hamilinton, van Hamelinton HLD restaurants’’ Brad was teleurgesteld dat juist zij hem deze vraag stelde. Zijn hele leven behandelde mensen hem als een prins enkel vanwege zijn familie naam. Meisjes en zelfs vrouwen deden de vreemdste dingen om zijn aandacht te trekken en zijn liefde voor hen te winnen. Net had hij voor het eerst het gevoel gehad dat iemand een gesprek aanging met Brad, hij had beter moeten weten. ‘Hij antwoordde ietwat geirriteerd ‘’Ja dat ben ik, heb je nu opeens wel zin om met me te praten’’ Sarah was zo vol van enthousiasme dat ze de geirriteerde toon in zijn stem niet eens hoorde. ‘’Nou eigenlijk niet, maar nu besef ik dat ik misschien nooit meer zo een kans krijg’’ Brad had al geen zin meer in het gesprek, maar was volwassen genoeg om haar te laten uitspreken, alvorens haar af te wimpelen. ‘’Ik zie altijd jullie reclame advertentie in de krant en bladen, sterker nog het is een van mijn favorieten dus absoluut mijn complimenten aan de bedenker daarvan’’ Brad raakte steeds geirriteerder, wanneer kwam het punt dat ze om geld of een baan zou vragen of zou aanbieden zijn liefdesslaaf te worden. ‘’Wat wil je eigenlijk zeggen, get to the point’’ Antwoorde Brad kortaf. Nu merkte Sarah zijn afstandelijkheid pas, ze begon te twijfelen of ze wel moest zeggen wat ze van plan was. Maar dit was haar kans, wie wist wanneer ze weer zo’n kans zou krijgen, ze had altijd haar angsten overwonnen, dus ook dit keer zou ze de angst om niet begrepen te worden overwinnen. ‘’Ik wil alleen een verbeter puntje aangeven in jullie advertenties, ik weet zeker dat het jullie meer klanten kan opleveren’’ Ze haalde haar map met haar favoriete advertenties uit haar tas. Op de 13de pagina stond de advertentie van HDL geplakt en daaronder stond Sarah’s commentaar. ‘’Kijk hier eens’’ Ze draaide naar Brad toe, zodat ze naast hem stond, ze wees naar de advertentie. ‘’Ik weet zeker dat als de mensen op de foto meer zouden lachen en vreugde uitstralen, dat het iets minder stijf wordt’’ Ze vervolgde. ‘’Nu is alles perfect, iedereen is perfect gekleed, het eten en de omgeving is perfect, en omdat te weinig mensen echt lachen wordt het iets stijfjes, als men uit eten gaat verwacht men gezelligheid, deze foto straalt alleen luxe uit’’ ‘’Als je dan toch zo luxe en duur eet dan wil je het toch zeker wel echt gezellig hebben’’ 

Brad keek haar verbaasd aan, waardoor Sarah snel zei. ‘’Ik weet dat het mij niet aangaat, maar reclame is echt mijn passie en ik hoop dat iemand er ooit wat aan zou hebben’’ ‘’Dus toen ik jou zag dacht ik, zo’n kans krijg ik misschien nooit meer en misschien kun je er wat mee’’ Sarah wist dat ze aan het ratelen was, dat kwam door de blauwe ogen die haar doordringend en vol ongeloof aankeken. Brad was zo opgelucht dat hij begon te lachen van de losgelaten spanning. Hoe langer hij over zijn eigen arrogantie dacht, hoe harder hij begon te lachen. Sarah staarde hem aan, niet wetende wat ze van deze reactie moest denken. Lachte hij haar nu uit? ‘’Weet je wat, laat ook maar zitten’’ Zei Sarah geirriteerd, en ze liep gekwetst en woedend weg. Hoe durfde hij haar uit te lachen. ‘’He wacht even’’ Riep Brad terwijl hij snel achter haar aan liep. ‘’Ik lachte je niet uit hoor’’ Zei Brad gemeend. Sarah keek hem aan met gemengde gevoelens van hoop en woede. Ze was al zo vaak uitgelachen in haar leven dat ze een dikke huid had ontwikkeld, toch deed het voor het eerst pijn omdat haar droom zo dicht bij de realiteit had geleken. De mening van deze vreemde zou er niet toe moeten doen. Helaas zei haar gevoel iets anders. ‘’De reden dat ik lachte was om mijn eigen arrogantie’’ ‘’Ik dacht even dat je alleen maar geinteresseerd was in mijn familie naam en je daarom opeens wel met me wilde praten’’ Sarah keek verbaasd en haalde opgelucht adem toen ze realiseerde dat hij haar niet had uitgelachen.
 
Langzaam verscheen er een lach bij Sarah zowel als bij Brad. Het was alsof ze tegelijk realiseerden dat ze zich in elkaar hadden vergist. ‘’Ik ben Sarah, Sarah Johnson om precies te zijn’’ En ze stak haar hand uit naar Brad. Brad omsloot zijn warme hand in haar koude hand. ‘’Nou Sarah, zullen we dan maar opnieuw beginnen, Bradly Hamelinton, Brad voor vrienden’’  ‘’Wat dacht je van een kopje koffie in brasseri Bugot aan de overkant, dan kun je me meer vertellen’’ Sarah twijfelde, ze ging nooit met vreemden mee, ze ging nooit tegen de regels in. Ze voelde opeens een opstandig gevoel in haar opborrelen. Waarom zou ze niet eens een keer iets doen wat voor de meeste tieners normaal was. Ze negeerde het stemmetjes dat haar tot nu toe altijd op het rechte pad had gehouden. Gewoon een kopje koffie, daar was toch niets mis mee. ‘’Oke maar niet te lang want ik moet op tijd thuis zijn’’ Het was een leugen, want er was immers niemand die zich om haar bekommerde. ‘’Ik beloof dat je voor de avond veilig thuis zal zijn’’ Antwoordde Brad..................(einde sneakpeak hoofdstuk 1)

Hoofdstuk 6

Brad liep links om het gebouw heen en tuurde door de afgedekte ramen. De verbouwing was kennelijk nog niet af. Tussen een kleine opening van kranten zag hij dat men de vloer eruit had gehaald en dat de muren gespoten waren. Dit leek niets op de donkere maar gezellige ruimte waar hij vroeger zijn naschoolse uren had doorgebracht met de persoon aan wie hij nu niet wilde denken. Het lukte hem zowaar, de tent was zo veranderd dat hij het opkomende gezicht van Sarah gelukkig weer zag verdwijnen. Hij hoopte maar dat ze het niet zouden veranderen in een van die super trendy hippe plaatsen, waarvan er naar zijn mening al genoeg van waren. Toch was het misschien ook maar beter zo, nu was er steeds minder dat hem aan haar zou doen denken. Enigszins teleurgesteld liep hij terug naar de voorkant van het gebouw om richting zijn eigen feest te keren, toen hij van schrik bleef staan. Nee, dit kon niet. Zijn gedachte had een loopje met hem genomen. Hij kneep zijn ogen dicht schudde zijn hoofd omdat hij vermoedde te hallucineren. Maar toen hij ze weer opende zag hij haar nog steeds staan. Waarschijnlijk was het iemand die van de zijkant erg op haar leek, het was immers 8 jaar geleden.

Sarah voelde dat iemand naar haar keek. Ze draaide haar hoofd en zag in het donker de schim van een man die haar bekend leek voor te komen. Wat moest ze doen, moest ze gaan kijken of ze hem inderdaad kende, of moest ze het gevoel negeren en terug keren naar het boeken feest. De beslissing werd haar echter ontnomen omdat de man naar haar richting begon te lopen. Misschien is het wel een gek die me straks aanvalt dacht Sarah. Ze draaide zich om en wilde snel teruglopen naar het feest aan de overkant van de straat, toen ze iemand haar naam hoorde roepen. Sarah, Sarah Johnson! Nu wist ze het zeker de man riep haar, en ze voelde haar lichaam verstijven toen ze de stem herkende. Niet beseffende dat ze op de autoweg bleef staan en er auto’s begonnen te toeteren, draaide ze zich als in een roes om. Er kwam een auto met hoge snelheid aangereden en de bestuurder trapte met al zijn kracht zijn rem in zodat hij de vrouw op de weg niet zou raken.

Brad zag het allemaal gebeuren, rende naar haar toe en verwenste zichzelf dat hij Sarah in deze situatie had gebracht. Terwijl de auto nog net voor haar wist te stoppen, trok Brad haar snel richting de overkant, waarna hij met een smak de grond raakte en zij met een bons op hem neerviel. Het was alsof ze droomde toen ze haar hoofd ophief om naar de man onder haar te kijken. Ergens in de verte hoorde ze een man schreeuwen en schelden dat ze een gek wijf was die uit haar doppen moest kijken, waarna hij hard weg scheurde. Toen werd het zwart voor haar ogen en ze zakte weg. Brad hield de vrouw die op zijn borst lag stevig vast, waarna hij haar optilde richting het feest. Alhoewel hij misschien ook het een en ander had opgelopen tijdens de klap, werd zijn pijn verdoofd door het feit dat Sarah Johnson slap in zijn armen lag. De portier die het ongeluk had zien gebeuren, had direct actie ondernomen en was op zoek gegaan naar medische hulp. Sarah droomde dat ze in de armen lag van de man van wie ze hield. Hij lachte naar haar en zij lachte naar hem, ze strekte haar armen naar hem uit maar hij vervaagde steeds meer. Ze werd terug gebracht naar de werkelijkheid “Nee ga niet weg” stamelde ze hardop. “Ik ga nergens” Zei Brad terug, terwijl hij haar wang streelde. Sarah opende haar ogen bij het horen die stem en het ruiken van die heerlijke bekende geur, die haar deed denken aan….

Haar ogen vlogen open en ze staarde in de mooiste blauwe ogen die ze toen ooit had gezien. Voordat ze haar mond kon opendoen, hoorde ze het hysterisch gegil van haar zusje die haar vastgreep en omhelsde alsof ze zojuist was gestorven. “Nee je mag niet doodgaan hoor je me” “Ik heb je nodig, blijf bij me” Waren de smeekbedes van Tami, terwijl ze Sarah heen en weer wiegde. “Tami het gaat wel, laat me los” Zei Sarah terwijl ze zich voorzichtig uit de verstikkende armen van haar zusje loswrikte. Toen Tami haar losliet, probeerde ze op te staan, maar de lichte duizeligheid in haar hoofd dwong haar rustig te gaan zitten. Brad had haar ondersteund toen hij had gevoeld dat ze zou omvallen. Ze staarden elkaar enkele seconden aan en het leek even alsof er niemand was. Er waren geen mensen om hun heen die zich zorgen maakte. Er was geen Tami die nieuwsgierig het hele schouwspel had opgenomen en constant van de een naar de ander keek. Alleen Sarah en Brad waren er, en het zette hun wereld compleet op zijn kop. Alle oude verbannen gevoelens laaiden weer op alsof ze nooit van elkaar waren weg geweest. Ze kon geen adem halen, ze durfde het niet, ze opende haar mond, maar die viel direct weer dicht. “Gaat het Sarah” Waren Brad’s eerste woorden nadat hij over de eerste schok was gekomen. “Kennen jullie elkaar soms” Vroeg Tami verbaasd. “Eh ja, van vroeger” antwoordde Sarah schor terwijl ze voor een tweede keer probeerde op te staan. 

Hoewel het aanzien van Bradly Hamelinton haar knikkende knieeen bezorgde, werkte haar benen nu gelukkig wel mee. Brad ondersteunde haar telkens zonder zijn ogen van haar af te houden. Hoe was het mogelijk dat zijn oude jeugdliefde hier voor hem stond, werkelijk nog mooier dan hij zich had kunnen herinneren. Ook Sarah gaf haar ogen de kost. Brad was uitgegroeid tot een volwassen man. Een heel sexy man om maar wel te zeggen. Al acht jaar had ze gedroomd van dit moment. Steeds weer een andere locatie of scenario. Alleen de heftige gevoelens die daarbij gepaard kwamen had ze zich niet voor kunnen stellen. Hij was nog mannelijker en krachtiger dan ze al die jaren had gefantaseerd. En nu stond hij hier voor haar, zijn biceps en krachtige borstkas kwamen goed uit in zijn witte overhemd. Zijn neus was nog steeds even krachtig als vroeger. Alleen zijn sexy bovenlip had nu een klein litteken, dat hem helaas alleen nog maar aantrekkelijker maakte dan hij vroeger al was geweest. Toen ze weer in zijn blauwe ogen durfde te kijken, zag ze dat hij haar ook aan het opnemen was alsof hij zichzelf wilde overtuigen dat zij het echt was. Brad keek in haar bruine ogen en probeerde de wirwar van gevoelens onder controle te krijgen. Ze was echt en ze was hier in zijn armen, zoals hij haar al duizenden malen had voorgesteld en honderden keren had beleefd. “Het gaat wel” Antwoordde Sarah veel te laat op de vraag die hij haar eerder had gesteld. Ze maakte zich van hem los, omdat ze bang was anders haar gevoelens niet onder controle te kunnen krijgen. “Je beeft helemaal, arme schat je bent vast zo geschrokken” Merkte haar zusje op. “Ja dat klopt” Loog Sarah, omdat ze trilde van angst en verlangen naar de man die veel te dicht naast haar stond. De man die in een klap alle gevoelens hadden doen terug keren, die ze ver weg gestopt gedacht te hebben.

Sarah liet het koude stromende water over haar handen stromen, alsof ze op die manier de hitte kon doven die zojuist door haar lichaam was geraasd. Brad was hier, vlakbij haar en ze had hem aangeraakt. Hij was echt, geen nutteloze fantasie of onnozele dagdroom. Hij had haar vastgehouden, haar leven gered, hij had….. Al haar verdrongen gevoelens in een klap weer terug gebracht. Gelukkig had ze in de dames toilet even de tijd om tot zichzelf te komen. Alsof ze genoeg tijd had om zich voor te bereiden op wat ging komen. Doe toch niet zo stom sprak ze tot zichzelf. Alsof Brad al die tijd had stilgestaan. Waarschijnlijk was hij getrouwd en had hij kinderen. Ja, misschien had het voor hem niet hetzelfde betekend als voor haar en was ze slechts een van de velen geweest. Terwijl ze zichzelf streng toe probeerde te spreken, realiseerde ze tegelijkertijd dat ze zichzelf voor de gek hield. Misschien had hij niet zoveel van haar gehouden, maar zij wel van hem. Mijn god wat had ze van hem gehouden, een soort liefde dat je maar een keer tegen kwam. En hij was hier weer en ze wist dat haar hart het dit keer niet zou aankunnen als hij het nog een keer zou breken. Ze hief haar hoofd trots op terwijl ze naar zichzelf in de spiegel keek. Nee, ze zou niet wegvluchten, ze zou voor eens en altijd afrekenen met de gevoelens die Brad bij haar opriep. Ze rechtte haar rug en liep met een gespeelde zelfverzekerdheid terug naar de plek waar ze een ongeruste Tami en Brad had achtergelaten. 

(Einde sneakpeak hoofdstuk 6)

Ebooks: ebook: 25x gratis romantiek & ebook: kinderfeest entertainment

Klik hier om te bestellen via de contact pagina.